Pussy lounge Belgium

Tom Van Tongerloo & Nick Storms, woensdag 02 december 2015, 09:52 uur



De Antwerpse Lotto Arena maakte zich op zaterdag 28 november klaar voor de tweede editie van Pussy lounge Belgium. Na de succesvolle editie van afgelopen jaar, was het vanzelfsprekend dat hier een vervolg aan gebreid zou worden. Duizenden liefhebbers van dit knotsgekke freestyle concept zakten af om voor de laatste keer dit jaar te genieten van de pussy madness. Naast alle specials op en rondom het podium, mochten ook de sexy danseressen en natuurlijk de residents niet ontbreken. Het beloofde weer een avond vol verrassingen te worden met de gekste freestyle beats.




Alles was weer tot in de puntjes geregeld. De vlotte toegang tot de Arena bracht ons in no time op het middenplein, waar ondertussen het feest al losgebarsten was met de Belgische dj Dark-E. Hij pakte meteen uit met een stevige classics set, zoals we van hem gewoon zijn.


Meer geweld van Belgische bodem kregen we voorgeschoteld door Massive & The Rebel. We mogen stellen dat beide heren hun gouden jaren reeds achter de rug hebben en blij mogen zijn dat ze maandelijks nog een weekend van huis mogen. Ze blijven wel een jeugdsentiment van velen onder ons en dat maakte hun set zo aangenaam om naar te luisteren. Denk hierbij maar aan Punani, Lick My Balls en Pounding Senses. Maar ook Oasis, van de heer en meester in de Belgische jump/tek scène Mark with a K, passeerde de revue. Het gezamenlijke nummer Like This van Massive & The Rebel reflecteerde perfect waar beide heren voor staan. Het ‘jumpen’ was voor één keer opnieuw toegelaten.




Stilaan maar zeker liep de zaal vol en rond middernacht deed Akyra zijn opwachting. Hij is geen onbekende in het Pussy lounge wereldje en stond eerder al op de New Years Hangover Cure, in de Central Studios en op de hosting stages van Tomorrowland en Decibel. Het was een zeer gevarieerde set waarbij de invloeden van Mark with a K duidelijk waarneembaar waren. Ze waren destijds niet voor niets samen resident in club Highstreet. You’re My Angel, Darkside, My Own Revolution en See Me Now vulden zijn afwezigheid perfect op. Akyra hield het tempo er aardig in en zorgde voor de ene knaller na de andere. Letting Go van Da Tweekaz, Release van Atmosfearz en Oh My van Lowriderz waren slechts enkele van de vele floorfillers.


Met Ruthless waren we aanbeland bij de eerste Nederlander van de avond. Traditiegetrouw mocht hij als allereerste resident het voortouw nemen. Al snel werd duidelijk dat de hitjesparade die Akyra op gang had getrokken, niet meer zou stoppen. Ook tijdens de set van Ruthless kwamen er veel kaskrakers voorbij. Voor zijn eigen producties ging hij te rade bij zijn nummers Paranoia samen met Jebroer & LNY TNZ, I Feel Like Dancing met Vorwerk en Fired Up wederom in samenwerking met LNY TNZ. Maar daar bleef het uiteraard niet bij. Ook Words From The Gang, Wild Wild West, Just As Easy, We Shall Arise en [i]Answers (Chain Reaction) brachten een uitbundige sfeer met zich teweeg.




Niemand minder dan Steve Sweet aka the Darkraver vervoegde Ruthless in het eerste deel van hun set. Als opener werd dan ook gekozen voor We Want Some P#ssy. Het showgehalte tijdens zijn performance wordt steeds naar een hoger niveau getild door middel van verscheidene randactiviteiten. Zo kwam ook ditmaal de enorme banana weer naar boven drijven, waardoor het crowdsurfen plots veel gemakkelijker verliep. Het nummer Gaan Met Die Banaan deed hier dienst als aanzet. Daarnaast werden er met confetti gevulde ballen in het publiek gegooid en deelde men Pussy lounge handschoenen uit die zorgden voor enkele kleurrijke plaatjes. Zijn set kon tevens aanzien worden als de overgang naar het hardere geweld, met name Krakaka, Break Down Low en Knock Out Video Games. Het happy hardcore gehalte kreeg hier mede een stevige boost met I Can’t Stop Raving en Dream Will Come Alive.


Na Steve Sweet, was er ook het chocolat-sweet podium dat zijn naam alle eer aan deed. Zo bestond de dj booth uit reusachtige chocoladerepen met als inhoud enkele goudklompen. Het logo ‘Dark Chocolate’ hing te pronken achter de booth. Daarnaast was de stage omgeven door aardbeien, cup cakes en kaarsjes. Het gigantische Pussy lounge logo hing centraal in de zaal en was, naast de aantrekkelijke danseressen, de eyecatcher van de decoratiestukken.




Net zoals het podium, was ook de set van Deepack om van te snoepen. Beide heren volgden de toon die Darkraver eerder gezet had en wisten met hun hits Stampuhh en The Prophecy de keet in vuur en vlam te zetten. Deze tracks behoren niet zomaar tot de absolute top. Bovendien hebben ze voldoende ervaring om in te spelen op het publiek en wisten ze te imponeren met nummers als Rumble in the Jungle, Forever Young, I Like It Loud en de hedendaagse raw hardstyle topper Firestarter van Ran-D & E-Life. Bij de track A Sky Full of Stars gingen de aanstekers vlot de lucht in, wat het uitzicht van een sterrenhemel gaf.


Met de Resident Rumble kwamen alle residents op het podium om er één grote en knotsgekke bedoening van te maken. Ruthless, Darkraver, The Viper en Paul Elstak vermaakten zich prima, zeker in aanwezigheid van al het vrouwelijk schoon aan hun zijde. Maar ook het publiek kreeg een sublieme portie freestyle beats voorgeschoteld. Gaande van Hit My Beat en Out of Space tot de meezingers Imaginary, Reawakening, Music is My Alibi en If I Lose Myself. Dit alles ging gepaard met tal van confetti schoten en slingers.




Een pauze inlassen was niet aan de orde. Yves ging meteen stevig door en met Wake Up schudde hij iedereen wakker. Verder bestond zijn tracklist uit Ready or Not, Burning Love en Wonderwall. Nummers die zeker in de smaak vielen bij de menigte. Ondertussen werden er ledtubes uitgedeeld in de massa, wat een kleurrijke sfeer creëerde.


Met Paul Elstak waren we aanbeland bij de derde en voorlaatste resident van de avond. Typerende kenmerken tijdens zijn set waren ongetwijfeld de happy hardcore deuntjes die we van hem gewoon zijn. Sky Full of Stars, Are You Ready to Fly, I Come Correct, Nobody Said it Was Easy en Rainbow High in The Sky sloegen aan als een bom. Ondanks dat er in de zaal hier en daar al wat gaten ontstonden, bleef de sfeer er goed in zitten. Tot slot speelde The Viper het publiek op gepaste wijze naar huis.




Deze tweede editie op Belgische bodem was opnieuw een schot in de roos. Het publiek genoot met volle teugen en er werd tot in de vroege uren door gefeest. Naast de uitmuntende show en tal van randactiviteiten, was ook de uitbundige sfeer een bepalende factor voor dit meer dan geslaagde freestyle feest. Op naar de New Years Resident Rumble!


dit content onderwerp is van Liquid-Motion
( https://www.liquid-motion.nl/e107_plugins/content/content.php?content.1400 )


Opbouwtijd: 0.0231 sec, 0.0024 van dat voor queries. DB queries: 19. Geheugengebruik: 1,459kB