Trance Energy 2009

Tom, woensdag 11 maart 2009, 00:00 uur



's Werelds grootste en meest toonaangevende trance-evenement Trance Energy vierde afgelopen zaterdag haar tienjarige bestaan in een stampvolle Jaarbeurs in Utrecht. De uitverkochte zestiende editie werd dit jaar, volgens de organisatie, bezocht door bezoekers uit wel tweeëntwintig verschillende landen. Of het dit jaar net zo’n daverend succes was als de voorgaande edities, lees je in dit verslag.




Wie dacht dat ID&T na de vijftiende editie van vorig jaar niet meer voor verrassingen zou zorgen, kwam bedrogen uit. Niet alleen was de line-up om van te smullen (met top dj’s als Paul van Dyk en Armin van Buuren), maar ook was dit jaar DJ Jean’s Club Stage ingeruild voor een Classic Area. Sinds de overgang van cassettedeck naar cd is dit verreweg de beste verandering geweest. ;-) Gedurende de nacht was dit ook erg goed te merken aan de immense populariteit van deze stage; het was er geen moment rustig.


Onze nacht begon in de enorme hal, die omgedoopt was tot Mainstage. Ieder jaar verbazen we ons weer over hoe groot deze hal is en hoeveel mensen erin passen. We kwamen midden in het feestgedruis terecht en pikten nog net het laatste deel van John O’Callaghan’s set mee. Stond hij vorig jaar nog in de Future Area, dit jaar liet hij duidelijk merken dat hij absoluut niets minder verdiend dan de Mainstage. John O’Callaghan warmde het publiek namelijk op magistrale wijze op, voor de huidige nummer 1 van de wereld: Armin van Buuren.




Na een rondje door de Jaarbeurs te zijn gelopen viel ons op dat het thema voor 2009, ‘L.E.D There Be Light’, fantastisch werd uitgedragen op de verschillende stages. Het was een ware traktatie voor het oog om zoveel felgekleurde LED’jes overal te zien knipperen en blinken. Verder waren de stages qua opbouw en decoratie veelal gelijk aan vorig jaar, maar daarom zeker niet minder aantrekkelijk.


Rond 00.30 uur begon Armin Van Buuren zijn set in de Main en hij gaf het publiek precies waar het om vroeg; veel hits en hier en daar wat eigen producties. Een gedenkwaardig moment was het toen de stem van Jaren in [i]Unforgivable[/b] door de Jaarbeurs schalde, en direct een door het publiek gevormd duizendtal koppig koor meezong.




Wij besloten met Neptune Project’s Aztec (in de Aly & Fila Remix) op de achtergrond de drukte van de Mainstage even te ontvluchten en kwamen terecht bij Johan Gielen in de Classic Area. Deze held wist zowaar een energie van jewelste los te maken in een zaal die tig keer kleiner was dan de Main Stage, maar daar zeker niet voor onder deed. Heerlijke platen van weleer kwamen voorbij en toverden bij velen grote grijnzen op het gelaat: Flight 643, Meet her at the Love Parade en Luvstruck.


Ondertussen was Paul van Dyk aan het draaien in de Mainstage en dit was duidelijk te merken. Zelfs via de “paden” aan de zijkant van de zaal was er bijna geen doorkomen meer aan. Maar in deze drukte werd de diversiteit van Trance Energy goed duidelijk. Naast het al eerder genoemde scala van de vele nationaliteiten bleek het ook letterlijk een feest voor jong en oud te zijn. Zo vierden sommigen hevig dansend (en zwetend!) hun eeuwige jeugd, vlak naast anderen die voor het eerst legaal mochten drinken tijdens het uitgaan. En dit alles in een heerlijke ambiance; de sfeer was gedurende de hele nacht ontzettend goed!




Aangezien de Mainstage té vol was, werd door de organisatie besloten dat het niet langer verantwoord was om nog meer mensen erin te laten, wat resulteerde in een afgesloten Mainstage. Jammer voor de Paul van Dyk fans die net te laat waren, maar gelukkig waren er nog genoeg andere area’s waar de tranceliefhebber zijn of haar hart kon ophalen. Bas & Ram, wie kent ze niet?, zorgden daarvoor in de Classic Area. Wat kunnen deze mannen een feestje opbouwen en wat een ontzettend goede opbouw zat er in hun set!


Knallers als Blow the Speakers en Explode passeerden de revue en de bassen draaiden overuren in deze zaal. Net zoals de voetjes van het nog steeds massaal aanwezige publiek in deze zaal. In het laatste half uur van hun set, moest de mc noodgedwongen nog even ingrijpen om het verlangen van het publiek uit te spreken, nadat de heren Bas & Ram ons maar bleven teasen met de intro van Zombie Nation’s Kernkraft 400, zonder deze daadwerkelijk te draaien. “Give them what they want!” en zo geschiedde.




Hierna besloten we weer een kijkje te nemen in de Main, waar op dat moment Marcel Woods het stokje had overgenomen van Paul van Dyk. Inmiddels was het al een stuk rustiger in de Main geworden en leek het wel alsof een groot deel van de eerdere bezoekers het voor gezien hielden en huiswaarts waren gekeerd. Desalniettemin zat de sfeer er (vooral vooraan) nog goed in en zette Marcel een prima dansbare en veelzijdige set neer. Vooral het einde van zijn set was bijzonder; drie eigen producties, waaronder als eerste het anthem van vorig jaar (Advanced), vervolgens Wake Up om af te sluiten met een speciale bewerking van Cherry Blossom: “I live for the weekend!”.


Concluderend kunnen we stellen dat Trance Energy ook dit jaar weer opnieuw een daverend succes was, dankzij de uitmuntende sfeer, de spectaculaire licht-, video- en lasershows en natuurlijk de muziek van de internationale dj-top. Trance Energy is en blijft één van de paradepaardjes van ID&T.


dit content onderwerp is van Liquid-Motion
( https://www.liquid-motion.nl/e107_plugins/content/content.php?content.1230 )


Opbouwtijd: 0.0390 sec, 0.0030 van dat voor queries. DB queries: 20. Geheugengebruik: 2,688kB