Afgelopen zaterdag ging het dan eindelijk gebeuren! Na thuis gezellig nog even sinterklaasavond gevierd te hebben, kwamen we aan bij Nightmare. Na zeker zo'n vijfitg agenten te hebben gezien waren we eindelijk binnen in Ahoy. Waarschijnlijk heeft dit nog te maken met de nasleep van het drama in Hoek van Holland. Na een beetje dringen en wachten waren we binnen een mum van tijd binnen.

Wat ons direct opviel toen we binnen kwamen was het publiek. Bijna iedereen had zich gekleed om te laten zijn dat hij/zij toegewijd was aan de muziek. Er hing een hele andere sfeer dan bij bijvoorbeeld een hardstyle feest.

De opwarmers van de avond DJ Kristof en DJ Rob (onder begeleiding van MC Joe) waren al lekker op gang toen wij arriveerden in de early zaal. Er is niks lekkerder om mee te beginnen dan met early! Na een onwijs vette remix gehoord te hebben van het nummer Spacer was de zaal al lekker op dreef. Iedereen ging lekker los op de ‘ouderwetse manier’… op een paar jongens na dan, die het te druk hadden met vechten. Jammer!

Na een tijdje vonden we het wel eens tijd om de rest van het feest te verkennen. Na door de mainstage gelopen te zijn, kwamen we terecht in de ‘eetzaal’. Hier zagen we de welbekende Octopus. Ook hingen hier schermen waar beeldmateriaal vertoond werd van vorige edities van Nightmare. Aan de andere kant van deze zaal, bevond zich de Present.

We hadden geen moment later moeten komen, want op dat moment genoot de hele zaal van The Art of Fighters (live). Ze draaiden allemaal lekkere beuk nummertjes, alleen miste de set net iets. Steeds iets teveel of juist net iets te weinig gebeuk achter elkaar. Maar het blijft natuurlijk live, dus dit soort dingen kunnen dan gebeuren. Respect voor deze jongens in ieder geval.

Nadat The Art of Fighters klaar waren, werden Nosferatu en Ophidian aangekondigd. Deze mannen opende hun set met de zin: ''I don't give a fuck, ‘cause I be the hardest.'' Als je met een dergelijke zin opent dan leg je de lat natuurlijk wel heel hoog. Maar ze wist een heel lekker (en hard) setje weg te zetten, waar letterlijk heel het publiek op los ging. Sommigen gingen zo hard dat ze letterlijk onderuit gingen op de gladde vloer, waarna ze weer op stonden om direct weer door te gaan. Dat bedoel ik nou met toegewijd publiek! Na deze set was ik het met ze eens, ze waren de hardste… op dat moment in ieder geval!

Helaas was het ongelooflijk druk bij de wc's. En tot overmaat van ramp leek het ook nog eens net een sauna daarbinnen. Hopelijk wordt hier het volgend jaar iets aan gedaan! Hierna kwamen we terecht bij de main, alwaar Angerfist (live) werd aangekondigd. Wij waren alleen niet de enigen die hem graag wilden zien, want de main was afgeladen vol. Het was weer een lekkere vertrouwde beukset van Angerfist, met ondermeer klassiekers als Legend. Op dat moment stond er helemaal niemand meer stil in de zaal!

Vervolgens was Partyraiser aan de beurt. Toen wij arriveerden in deze zaal was hij net een kwartier bezig. We kwamen binnen in een kolkende menigte en Partyraiser heeft wel even laten zien wie er écht de hardste zou zijn deze avond. Baas boven baas! Hij had de perfecte mix om de hele zaal tot half 7 zwetend los te laten gaan.

Toen Partyraiser afgekondigd werd, sloot UDC direct de zaal. Want het was tijd voor de laatste set in de main: Neophyte Records All Stars zouden dit knalfeest nog even op zijn grondvesten laten schudden. Het eerste half uur van hun set stond de main helemaal vol. Maar gedurende de set sloeg bij velen de moeheid toch wel toe. Ondanks dat het een lekkere afsluitende set was, droop de zaal langzaam leeg. En hoe kan het ook anders dat de Neophyte Records All Stars afsloten met Great Succes? Voorspelbaar, maar daardoor zeker niet minder leuk. Het is en blijft een nummer waar je nog één keer gewoon alles kan geven. Dit werd dan ook vol overgave door het nog aanwezige publiek gedaan.

Ik vond dit een feest met veel pluspunten maar er zaten ook wat negatieve punten aan. De pluspunten waren: Toegewijd publiek,

Concluderend kunnen we stellen dat UDC en Midtown het weer voor elkaar hebben met deze geweldige editie van Nightmare. Iets minder was de overdaad aan politie en beveiliging. Maar niet voor niks; er waren flink wat relschoppers tussen, waardoor de sfeer gedurende een groot deel van de nacht minder was. Verder had ik ook wel iets meer verwacht van de aankleding, maar helaas is dit bij hardcore vaak een ondergeschoven kindje.
Desalniettemin was het leuk om te zien dat mensen heel ver voor hun muziek gaan. Ook waren alle sets meer dan prima, waardoor ik niets anders dan positief kan zijn over deze editie van Nightmare.